خیوی گه لا و گولی وه ریو.شيعری کوردی و فارسی

 

هیچ گه لایه ک

 

            له هیچ شوینی

                 بی زانینی ئه و ناوه ری.

سوره ی ئه نعام-ئایه ی ۵۹


نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑

 

به یادی تو هه تا که نگی هه ناسه ی ساردم هه لکیشم

له حه سره ت ئاوری دووریت ئه سووتی مه سکه ن و جیشم

ئه وا تینی گری کوچت ئه سووتینی دلی ویلم

له هیجری میهره بانیتا له شووسته ی دا به ده رویشم

هه تا روژی منیش نوبه ی سه فه ر بمکا به میوانت

خرابی نیو خه رابات و جگه رسوو تاوی ناو خیشم

به گیانی تو کزه ی کوچت ده سووتینی روخی زه ردم

هه تا قه سری قیامه ت بی له بو جوانیت خه فه ت کیشم

ئه من داماوی ئه و ئاخه م که ئه تکیشا به په نهانی

هه تا مردن عه زیزی دل به لاکیشیکی پر ئیشم

خودایه سه بری ئه ییوب و له ئه شقی خوت خه لاتم که ی

ئه گه ر نا ده ردی ئه و کوچه ئه وه ستینی دلی ریشم


نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑

 

آخرین تماشایت را پلک نخواهم زد

 

مبادا تصویرت در چشمانم  آواره شود


نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑
نبودنت را

 

 

وسعت هزار غزل نه

 

هزار قصیده هم پر نمی کند...

 


 

دوش رفتم به خرابات مرا ره نبود

 

میزدم نعره و فریاد کس از من نشنود

یا نبُد هیچ کس از باده فروشان بیدار

یا که من هیچ کسم هیچ کسم در نگشود

نصفی از شب چو بشد بیشترک یا کمتر

رندی از غرفه برون کرد سر و رخ بنمود

گفت خیر است در این وقت که را می خواهی

بی محل آمدنت بر در ما بهر چه بود

گفتمش در بگشا گفت برو هرزه مگوی

کاندرین وقت کس بهر کسی در نگشود

این نه مسجد است که به هر لحظه درش بگشایند

که تو دیر آیی و اندر صف پیش استی زود

این خرابات مغانیست و در او رندانند

شاهد و شمع و شراب و شکر و نای و سرود

هر چه در جمله آفاق در اینجا حاضر

هندی هرمزی و مومن و ترسا و یهود

گر تو خواهی که بر از صحبت اینان ببری

خاک پای همه شو تا که بیابی مقصود

نظامی

 


نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑
شه وی یه لدایه یا دیجوره ئه مشه و
که دیده م دور له تو بی نوره ئه مشه و
دلم وه ک حاکمی معزوله قوربان
خه لاتی وه سلی توی منزوره ئه مشه و...
ماموستا نالی

نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑

 

‫له‌ ته‌رازوی مرۆڤه‌كاندا ....!

یه‌ك (هه‌ڵه‌) هه‌زاران چاكه‌ ئه‌سڕێته‌وه‌ ...!

به‌ڵام ..

له‌ ته‌رازوی (ألله‌)

یه‌ك چاكه‌ هه‌زاران هه‌ڵه‌ ئه‌سڕێته‌وه...


نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑

 

‫گه‌ڵاو گوڵه‌كان بێزارده‌بن

كه‌ هه‌ڵ ده‌وه‌رێن

تاكه‌ به‌هانه‌یان پاییزه......


نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑

نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑

گوڵم!
دڵم پـڕه‌ له‌ ده‌رد و کوڵ
ئه‌ڵێم بڕۆم له‌ شاره‌که‌ت
... ئه‌ڵێم به‌ جامێ ئاوی کانیاوی دێیه‌که‌م
عیلاجی که‌م کوڵی دڵی پـڕم، له‌ ده‌ردی ئینتیزاره‌که‌ت
... وه‌ڕه‌ز بوو گیانی من له‌ شار و هاڕه‌ هاڕی ئه‌و
له‌ ڕۆژی چڵکن و نه‌خۆش و تاو و یاوی شه‌و
ئه‌ڵێم بـڕۆم له‌ شاره‌که‌ت
له‌ شاری چاو له ‌به‌ر چرای نیئۆن شه‌واره‌که‌ت
بـڕۆمه‌ دێ که‌ مانگه‌ شه‌و بزێته‌ ناو بزه‌م
چلۆن بژیم له‌ شاره‌که‌ت
که‌ پـڕ به‌ دڵ دژی گزه‌م؟!
له‌ شاره‌که‌ت، که‌ ڕه‌مزی ئاسن و مناره‌یه‌
مه‌لی ئه‌وین غه‌واره‌یه‌
ئه‌ڵێی له‌ ده‌وری ده‌ست و پێم
ئه‌وه‌ی که‌ تێل و تان و ڕایه‌ڵه‌، که‌له‌پچه‌یه
‌ئه‌وه‌ی که‌ په‌یکه‌ره‌ میسالی داوه‌ڵه‌
ئه‌وه‌ی که‌ داره‌ تێله‌، مه‌زهه‌ری قه‌ناره‌یه
‌له‌ شاره‌که‌ت که‌مه‌ندی دووکه‌ڵه
‌که‌ دێته‌ ده‌ر له‌ ماڵی ده‌وڵه‌مه‌ند
و‌ تیشکی بێ‌گوناهی خۆره‌تاو ئه‌خاته‌ به‌ند
له‌ هه‌ر شه‌قام و کووچه‌یه‌ک شه‌پۆڕی شینه‌
دێ به‌ره‌و دڵم
ده‌ستی گه‌رمی ئاشنا نییه‌ که‌ ئه‌یگوشم
ده‌ستی چێوی‌یه
‌له‌ شاره‌که‌ت زه‌لیله‌ شێر،
باوی ڕێوی‌یه‌
به‌ هه‌ر نیگایه‌ک و په‌تایه‌که
‌ئه‌ڵێم بـڕۆم له‌ شاره‌که‌ت
گوڵم، هه‌رێمی زۆنگ و زه‌ل
چلۆن ئه‌بێته‌ جاڕه ‌گوڵ
له‌ شاری تۆ، له‌ بانی عه‌رشه‌ قۆنده‌ره‌ی دڕاو
شاره‌که‌ت
ئاسکه‌ جوانه‌که‌م!
ته‌سکه‌ بۆ ئه‌وین، بۆ خه‌فه‌ت هه‌راو
کێ له‌ شاری تۆ، له‌ شاری قاتڵی هه‌ژار
گوێ ئه‌داته‌ ئایه‌تی په‌ڕاوی دڵ؟
منێ که‌ گۆچی تاوی گه‌رمی به‌رده‌واره‌که‌ی عه‌شیره‌تم
به‌ داره‌ ته‌رمی کووچه‌کانی شا‌ره‌که‌ت
ڕانه‌هاتووه‌ له‌شم
بناری پڕبه‌هاری دێ
ڕه‌نگی سوور و شین ئه‌دا
له‌ شیعر و عاتیفه‌ی گه‌شم
ئه‌ڵێم بڕۆم له‌ شاره‌که‌ت گوڵم

( سوارە ئیلخانی زادە )





نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑

عاقبت باید رفت
عاقبت باید گفت
با لبی شاد و دلی غرفه به خون
كه خداحافظ تو . . .
گر چه تلخ است ولی باید این جام محبت شكست
گرچه تلخ است ولی باید این رشته الفت بگسست
باید از كوی تو رفت
دانم از داغ دلم بی خبری
و ندانی كه كدام جام شكست
كه كدام رشته گسست
گرچه تلخ است پس از رفتن تو خو نمودن به غم و تنهایی
عاقبت باید رفت
عاقبت باید گفت



نوسینی   ๑۩۞۩๑ ن. محه ممه دی ๑۩۞۩๑
    
as